Archive
Categories

Κυβερνητικές νευρώσεις Schäuble γιατρών

[Machine translation. No liability for translation errors. Η αυτόματη μετάφραση. Δεν φέρουμε καμία ευθύνη για μεταφραστικά λάθη.]
Comments in English, please. View original article

από το Manfred Kleine-Hartlage, που εκδίδεται πρώτα στα γερμανικά, την 1η Οκτωβρίου 2009: Doktor Schäubles Staatsneurosen

Εάν θέλετε να ξέρετε ποια ιδεολογία είναι η βάση της μεταναστευτικής πολιτικής αυτής της χώρας, είναι φωτίζοντας για να εξετάσει προσεκτικά τι τα αρμόδια πρόσωπα λένε για τους. Ο Βόλφγκανγκ Schäuble, [έπειτα] Υπουργός του εσωτερικού, είχε πρόσφατα «στην μπορντούρα AM Sonntag» μια διαφωνία με το μετανάστευση-κρίσιμο ολλανδικό κοινωνιολόγο Paul Scheffer. Αυτή η συζήτηση αξίζει μια εκτενή ανάλυση. Επικεντρώνομαι σε αυτό που ο κ. Schäuble είπε, εντούτοις συστήνω να διαβάσω ολόκληρη τη συζήτηση, ειδικά λόγω της κρίσιμης άξιας ανάγνωσης αντιρρήσεων του καθηγητή Scheffer:

Μπορντούρα AM Sonntag: Ο κ. Schäuble, από τους μετανάστες εργασίας δεκαετίας του ’50 ήρθε στη Γερμανία σε μεγάλο βαθμό. Είναι αυτή η μετανάστευση μια πετυχημένη ιστορία;

Βόλφγκανγκ Schäuble: Κυρίως ναι. Κάποιος πρέπει να πραγματοποιήσει, στρατολογήσαμε αυτούς τους ανθρώπους. Η Γερμανία είναι, επ’ευκαιρία η χώρα της Ευρώπης με το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμιακής αύξησης από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αφ‘ ενός λόγω των προσφύγων από την ανατολή και από τα μέρη της Ευρώπης στα οποία Γερμανοί είχαν εγκαταστήσει στους προηγούμενους χρόνους. Και έπειτα λάβαμε πολλούς πρόσφυγες από τις περιοχές σύγκρουσης, περισσότερο από άλλες χώρες, για τις οποίες η αντιπροσωπεία προσφύγων των Η.Ε μας εγκωμιάζει. Στρατολογήσαμε τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους. Χωρίς τους η οικονομική ανάπτυξη δεν θα είχε πετύχει καθόλου εκείνη τη στιγμή. Οι περισσότεροι είναι καλά ενσωματωμένοι, αλλά υπάρχει ένα μη ασήμαντο έλλειμμα στη τρίτη γενιά. Η πάλη αυτού είναι μια έμφαση της πολιτικής μας. Αλλά συνολικά είναι μια πετυχημένη ιστορία.

Paul Scheffer: (…) Υπάρχει μια συγκατάθεση σε πολλές χώρες ότι η μετανάστευση των που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένων δεν ήταν πραγματικά καμία πετυχημένη ιστορία. Ούτε για τη λαμβάνουσα κοινωνία ούτε για τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους οι ίδιοι. (…) Επίσης οι μετανάστες θεωρήθηκαν ως που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους και ακριβώς όχι ως μετανάστες.

Schäuble: Πρέπει να προβάλω μια αντίρρηση. Έχουμε στρατολογήσει τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους…

Σε αυτό τον κοντό και οι δύο δηλώσεις, Schäuble που τονίζεται τρεις φορές αυτήν «» έχουμε στρατολογήσει τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους. Ακόμα θα δούμε ότι αυτό είναι τόσο σημαντικό σε τον επειδή σημαίνει ότι «» είμαστε αρμόδιοι για τις συνέπειες.

Επιπλέον είναι αναληθές (και αμέσως διορθωμένος από Scheffer) ότι χωρίς που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους «η οικονομική ανάπτυξη… δεν θα είχε πετύχει». Αν και αναληθές, θα είναι ένα σημαντικό συστατικό της μόνος-περιγραφής και της άποψης σχετικά με την ιστορία σε μια μελλοντική ισλαμική Γερμανία:  Δεν οφείλουμε την οικονομική ανάπτυξή μας στην τεχνολογική και επιστημονική απόδοση Γερμανών, ούτε στους αιώνες της εκπαιδευτικής παράδοσης, ούτε των υψηλών και συνειδητά διατηρημένων προσόντων των βιοτεχνών μας, πόσο μάλλον όλος ο ιδρώτας ότι η εκβιομηχάνιση της Γερμανίας, που αρχίζει από το 19ο αιώνα, και η αναδημιουργία είχαν μετά το 1945 κοστολογιμένο. Το οφείλουμε στους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους, οι οποίοι είναι τόσο καλά ενσωματωμένοι που το ένα αναρωτιέται γιατί δεν κατόρθωσαν να βάλουν αυτήν την ένταξη επίσης στις καρδιές «της τρίτης γενιάς», και γιατί πρέπει ξαφνικά να εξετάσουμε τα «μη ασήμαντα ελλείμματα».

Η ανησυχία για αυτό είναι βεβαίως περισσότερο από ισορροπημένη από το γεγονός ότι «η αντιπροσωπεία προσφύγων των Η.Ε μας εγκωμιάζει».

Τι πραγματικά σημαίνει ότι Schäuble θεωρεί τη πρώτη γενιά ως «καλά ενσωματώνει»; Αυτό σημαίνει ότι «η ολοκλήρωση» σε τον δεν περιλαμβάνει για να αναθρέψει τα παιδιά κάποιου στο πνεύμα μιας θετικής σχέσης στη Γερμανία και τους Γερμανούς: Εάν η πρώτη γενιά, από αυτή την άποψη, ήταν ενσωματωμένη καλά, τα «ελλείμματα» του τρίτου θα ήταν μετά βίας εξηγήσιμα.

Υποθέτω, για Schäuble, «καλά ενσωματωμένος» σημαίνει να μην γίνει εξτρεμιστής ή τρομοκράτης. «Ενσωματωμένος» είναι ποιος δεν προκαλεί το πρόβλημα στην κυβέρνηση. Το πρόβλημα μερικοί μετανάστες, ιδιαίτερα μουσουλμάνοι, αιτία στους εγγενείς πολίτες δεν ενδιαφέρει την κυβέρνηση, εφ‘ όσον δεν αισθάνεται οι ίδιες τις συνέπειες στην ημέρα εκλογής.

(…)
Schäuble: (…) Ξέρουμε ότι υπάρχουν προβλήματα σήμερα, ξέρουμε τα ελλείμματα. Επομένως η πολιτική μας είναι απολύτως σαφής: Θα επισκευάσουμε πρώτα τα ελλείμματα της ολοκλήρωσης και θα ανοίξουμε κατόπιν τη αγορά εργασίας πιό εάν είναι απαραίτητο.

Τώρα έχει χρησιμοποιήσει ήδη τρεις φορές τα ελλείμματα λέξης „«. Δεν ξέρουμε ακόμα ποια ελλείμματα σημαίνει πραγματικά, αλλά ξέρουμε ότι τουλάχιστον τους ξέρει – πώς καθησυχάζοντας -, και ότι (με „η πολιτική μας «) πηγαίνει σε „τους επισκευάστε «: η μεγαλομανία ενός τεχνοκράτη που δεν συνειδητοποιεί ότι οι άνθρωποι δεν είναι καμία μηχανή και τα «ελλείμματα ολοκλήρωσης» καμία ζημία μηχανών για να είναι „επισκευάζονται «. Αγνοεί το γεγονός ότι 67 εκατομμύριο εγγενείς Γερμανοί, τέσσερα εκατομμύριο μουσουλμάνοι και ένδεκα εκατομμύριο μετανάστες μη-μουσουλμάνος και τα παιδιά μεταναστών δεν είναι καμία ορχήστρα, περιμένοντας τη διεύθυνση από τον κ. Schäuble, και ότι η κοινωνία δεν είναι automat, στο οποίο το ένα βάζει τις κενές φράσεις (όπως τα νομίσματα) για ξεδίπλωμα να δει της ολοκλήρωσης „«.

Επιπλέον, και ακριβώς επ’ευκαιρία μαθαίνουμε ότι έκτοτε, εάν κάτι σαν την ολοκλήρωση έτσι στα μισά του δρόμου θα έχει πετύχει, το ένα μαθαίνει από τα λάθη του παρελθόντος να μην τους αποφεύγει αυτό στο μέλλον αλλά, αντίθετα, να ανοίγει τη αγορά εργασίας, δηλ. για να τους επαναλαμβάνουμε στην πρώτη ευκαιρία. «Η ολοκλήρωση» αυτές είναι έτσι ακριβώς το προκαταρκτικό στάδιο στη μετανάστευση άλλοι. Ο Υπουργός μας λέει επίσημα, αν και ακριβώς EN passant, τον οποίο σκοπεύει να κάνει τη μαζική μετανάστευση μόνιμος, και που ακολουθεί μια πολιτική για να ωθήσει τους Γερμανούς στη χώρα τους σε μια θέση μειονότητας.

Μπορντούρα AM Sonntag: Όλες οι διαδικασίες μετανάστευσης της ιστορίας δείχνουν ότι το κυκλικό πρότυπο δεν λειτουργεί. Εάν οι άνθρωποι πηγαίνουν αλλού, κατόπιν πολλοί από τους μένουν. Το πρόβλημα στη Γερμανία δεν προέκυψε επειδή σκεφτήκαμε πάρα πολύ πολύ, οι μετανάστες θα επέστρεφαν;

(…)

Schäuble: Βρήκα μια κατανόηση όποιος αντιστοιχεί δικοί μου, ποιας μετανάστευσης οι χώρες είναι, σε ένα βιβλίο ενός ολλανδικού καθηγητή (γέλια): χώρες που επιλέγουν τους μετανάστες. Από αυτή την άποψη, η Γερμανία δεν είναι καμία χώρα μετανάστευσης. Έχω πει πάντα έτσι. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε πολλούς μετανάστες. Και επομένως μιλώ μάλλον για την ολοκλήρωση, επειδή αυτό είναι αυτό που πρέπει να διαχειριστούμε. Είχαμε παραδείγματος χάριν τα ουσιαστικά προβλήματα με την ολοκλήρωση των [γερμανικών] προσφύγων στο τέλος των 40 ′ s. το 1949 που 96 τοις εκατό των προσφύγων είπαν ότι η σχέση τους στο τοπικό πληθυσμό δεν ήταν καλή. Αυτή η ολοκλήρωση έχει πετύχει σήμερα. Αλλά όσον αφορά τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους αργότερα αποτύχαμε σίγουρα να απεικονίσουμε αρκετά.

Έναντι του θαυμάσιου επιτεύγματος για να ενσωματώσει Γερμανούς στη Γερμανία η ολοκλήρωση των Τούρκων πρέπει να είναι ένα παιχνίδι των παιδιών – υπό τον όρο ότι το ένα «απεικονίζει αρκετά».

Προ πάντων, εντούτοις, όχι αρκετά καλά στο στόχο να ενσωματώσουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους επαρκώς – αυτό είναι όπου βλέπω τις μεγάλες παραλείψεις της γερμανικής κοινωνίας.

Η ολοκλήρωση δεν είναι κάτι οι μετανάστες οφείλει την κοινωνία, αλλά το αντίθετο – πιθανώς επειδή «έχουμε στρατολογήσει τους που έχουν μεταναστεύσει εργαζομένους», και τους οφείλει τη «οικονομική ανάπτυξή μας».

Εάν Ι, εντούτοις, για παράδειγμα: Η ισορροπία είναι κακή, δεν άξιζε, κατόπιν ενισχύω εκείνων που με λένε στο Stammtisch [το μπαρ όπου οι κανονικοί άνθρωποι μιλούν για την πολιτική, M.K. – Χ.]: «Ξέραμε πάντα, έξω με τους αλλοδαπούς.»

Στη σαφή γλώσσα: Δεν μπορεί να αναγνωρίσει ότι η ισορροπία είναι κακή, επειδή ειδάλλως θα ενίσχυε εκείνων σε „το Stammtisch «, δηλ. απλοί άνθρωποι, οι οποίοι πράγματι πάντα θεώρησαν ότι η μετανάστευση δεν εμπλουτίζει οποιο δήποτε αλλά τους μετανάστες οι ίδιοι. Αυτοί οι απλοί άνθρωποι δεν πρέπει «να ενισχυθούν», και επομένως κάποιος πρέπει να δηλώσει την αλήθεια που βλέπουν ένα ψέμα. Κάποιος σημειώνει ότι ο Υπουργός δεν αναφέρεται ακόμη και στη σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ανώτερη διορατικότητά του (ποιοι κυβερνήτες κανονικά, για να δικαιολογήσει εάν είναι απαραίτητο τον κανόνα τους). Κατά συνέπεια δεν υποστηρίζει ότι είναι σωστός, θέλει μόνο να συγκρατήσει εκείνοι που είναι.

Μπορντούρα AM Sonntag: Τι καταστάθηκε λανθασμένος, και όταν;

(…)

Schäuble: … Από τη δεκαετία του ’70, δεν κάνουμε τη μετανάστευση, αλλά την πολιτική ενσωμάτωσης στη Γερμανία. Καλός ή κακός, κάποιος μπορεί να υποστηρίξει. Διοργανώσαμε μια συζήτηση πέρα από το δικαίωμα του ασύλου, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο. Επίσης σκέφτομαι ότι πρέπει να ακολουθήσουμε, στο μέλλον, μια πιό σκόπιμη πολιτική. Αλλά πριν από να κάνω έτσι, πρέπει να απομακρύνω τα ελλείμματα των προηγούμενων ετών. Από αυτή την άποψη, δεν ωθώ μακριά την ενοχή από μας καθόλου.

«Εμείς» – και κάποιος μπορεί να υποθέσει ότι αυτό «εμείς» δεν σημαίνει την πολιτική κατηγορία αλλά τους Γερμανούς – είμαστε ένοχοι για να έχουμε προκαλέσει τα «ελλείμματα» που αναφέρονται για την τέταρτη φορά – αυτός μιλάμε πραγματικά για «την ενοχή» -, και επομένως «» πρέπει να τα απομακρύνουμε, περίπου όπως το σκυλί ένας ιδιοκτήτης πρέπει να απομακρύνει το μικρό σωρό. Οι ίδιοι άνθρωποι η των οποίων άποψη αγνοείται πρέπει να βρεθούν στο κρεβάτι που το Schäubles έκανε για τους.

Κόσμος την Κυριακή: Πού βλέπετε τα επιτυχή παραδείγματα της μεταναστευτικής πολιτικής;

(…)

Scheffer: Πρέπει να έχει σχέση… ποιος Σαρκοζί καλεί το «subi μετανάστευσης» και το «choisi μετανάστευσης», μόνο υποφεμένο ή μια μετανάστευση που το ένα σκόπιμα επιλέγει. Σε αυτός πρέπει να απεικονίσει.

Schäuble: Φυσικά σκεφτόμαστε για το! Αλλά είμαι ενάντια στον ευσεβή πόθο. Και προτού να σκεφτούμε πάρα πολύ για την επιλεγμένη μετανάστευση, πρέπει να επικεντρωθούμε στην επισκευή των ελλειμμάτων. (…)

Για την πέμπτη φορά «τα ελλείμματα» «επισκευάζονται».

(…)

Schäuble: (…) Ι όπως ένας Υπουργός του εσωτερικού πρέπει να αποτρέψει – αυτό είναι λόγος της κατάστασης της Γερμανίας – ότι η νέα ξενοφοβία αναπτύσσεται.

Ο Υπουργός του εσωτερικού θεωρεί ότι είναι ένα καθήκον του κράτους να απαγορεύσει ή/και να ορίσει στους πολίτες του τα συναισθήματά τους, παραδείγματος χάριν έχθρα των αλλοδαπών. Μια τέτοια τοποθέτηση δεν είναι προ-δημοκρατική – κανένας απολυταρχικός μονάρχης δεν θα είχε θεωρηθεί δάσκαλος των ανθρώπων του -, είναι ολοκληρωτική. Οι πολίτες πρόκειται να γίνουν θέλουν τι πρέπει να κάνουν. Και αυτός είναι όχι μόνο ένας κυβερνητικός στόχος – που θα ήταν αρκετά κακός -, είναι λόγος του κράτους, δηλ. το κράτος πρέπει «να αποτρέψει ότι η ξενοφοβία αναπτύσσεται». Γιατί;

Δεν μπορώ να αντέξω, ως μια εβδομάδα πριν στο Vorarlberg [Αυστρία], 25 τοις εκατό για έναν δεξή εξτρεμιστή ένα συμβαλλόμενο μέρος.

Ο Υπουργός του εσωτερικού, μέλος ενός «συντηρητικού» συμβαλλόμενου μέρους δεν εξοικειώνεται με τη διαφορά μεταξύ των δεξιών συντηρητικών και δεξιών εξτρεμιστικών συμβαλλόμενων μερών. Να εξετάσει τον εξτρεμιστή FPÖ είναι προφανώς τραγελαφική. Να κηρύξει το εξτρεμιστικό μπορεί να είναι έξυπνη τακτική – εν τούτοις όχι η τακτική των δημοκρατών, αλλά των αυτοκρατόρων που χρησιμοποιούν τις συσκευές του κράτους στους αποστάτες ρυγχών.

Οπωσδήποτε κάποιος πρέπει να ακούσει προσεκτικά όταν λέει ένας Υπουργός του εσωτερικού, κεφάλι μιας ιδιαίτερα οργανωμένης οπλισμένης δομικής ισχύος, ότι δεν μπορεί» να αντέξει» ένα αποτέλεσμα εκλογής, που επέρχεται με έναν τέλεια δημοκρατικό τρόπο.

Έτσι οι μεγάλοι αριθμοί περίπου για το Le Pen ήταν η αφετηρία για το Σαρκοζί που έχει σχέση στη μετανάστευση. Δεν μπορώ να αντέξω επίσης την ανάπτυξη στις Κάτω Χώρες.

Στη σαφή γλώσσα το μήνυμα στους γερμανικούς ψηφοφόρους είναι: Μην φανταστείτε ότι έχετε την άδεια για να ψηφίσετε καθώς θέλετε – ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη προσβάλλουν τι το Ι, Schäuble, ορίζει ως «ο λόγος του κράτους». Πώς η κόλαση έρχεται να θεωρήσει ότι είναι «λόγος του κράτους» να αποδυναμώσει τους κυρίως πιστούς κρατικούς ανθρώπους υπέρ των μεταναστών η των οποίων πίστη στο κράτος είναι αρκετά συχνά αμφισβητήσιμη;

Η Γερμανία θα υποψιαζόταν αμέσως για να μην έχει μάθει από την εμπειρία της ναζιστικής περιόδου. Είμαστε, περισσότερο από οποιοσδήποτε άλλοσδήποτε, μμένο παιδί.

Εάν δεν θέλω να καταλογίσω τις ΗΠΑ για να έχω απειλήσει τη Γερμανία με μια στρατιωτική παρέμβαση στην περίπτωση μιας σωστός-συντηρητικής εκλογικής επιτυχίας: Νηφάλια θεωρημένη, οι φόβοι Schäuble υποψίας δεν είναι όχι περισσότερος από ένα πρόβλημα εικόνας, δηλ. τίποτα που θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στο «λόγο του κράτους», εάν το ένα καταλαβαίνει «το λόγο του κράτους» κατά την παραδοσιακή έννοιά του.

Schäuble: Είχαμε – και είμαι υπερήφανος αυτός – με την ευρωπαϊκή εκλογή στις 7 Ιουνίου τη μικρότερη επιτυχία των ξενόφοβων ομάδων στην Ευρώπη. Οι προσπάθειές μας στη βελτιωμένη ολοκλήρωση δεν είναι έτσι απολύτως ανώφελες.

Κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει με τους καλύτερους λόγους ότι λιγότερο οι προσπάθειες στη βελτιωμένη ολοκλήρωση ήταν επιτυχείς, αλλά μάλλον εκείνες στην ποινικοποίηση και τη δυσφήμηση των αποστατών, και ότι ήταν έτσι επειδή πολλοί Γερμανοί εσωτερικοποίησαν εκείνη την παράξενη ιδεολογία σύμφωνα με την οποία όχι η πίστη για το έθνος, αλλά τη μόνος-εκπαίδευση αλόγου σε περιστροφές υπέρ άλλων είναι ένας λόγος να είναι «υπερήφανη».

(…) Πρέπει να περιλάβουμε σε δημογραφικό μας ως κοινωνική ανάπτυξη μας όλους τους ανθρώπους στη Γερμανία.

Εκτός από, φυσικά, οι εγγενείς Γερμανοί, και ιδιαίτερα τέτοιους που εκφράζονται σε „το Stammtisch «.

Διαφορετικά θα είμαστε μη ικανοί να εξασφαλίσουμε μια σταθερή, ανεκτική ανάπτυξη. Και λόγω της δημογραφικής ανάπτυξης θα έχουμε πιθανώς σύντομα μια υψηλότερη ανάγκη της μετανάστευσης.

Δεν θυμάμαι ότι η πράγματι απειλώντας δημογραφική ανάπτυξη της Γερμανίας πάντα έχει τεθεί στην ημερήσια διάταξη από τους πολιτικούς. Δεν υπήρξε καμία προεκλογική εκστρατεία σε αυτό το ζήτημα, και κανένας δεν αγωνίστηκε για τις λύσεις. Αλλά η δημογραφική ανάπτυξη τίθεται στην ημερήσια διάταξη τακτικά όποτε τα επιχειρήματα για τη μαζική μετανάστευση λείπουν. Με άλλα λόγια: Η μετανάστευση είναι ένα, εάν μόνο προφανής, λύση, που ψάχνει για ένα κατάλληλο πρόβλημα.

Αναδημιουργήστε τώρα την ιδεολογία Schäubles από αυτό που έχει πει μεταξύ των γραμμών:

Ανησυχεί προ πάντων για αυτό που άλλοι σκέφτονται τη Γερμανία, όχι τόσο πολύ για αυτά που είναι πραγματικά η περίπτωση, ή για εάν οι Γερμανοί οι ίδιοι αισθάνονται καλοί με την πολιτική του ο ίδιος προσανατολισμός στην ξένη αντίληψη, (σκεφτείτε την παιδιάστικη χαρά του για τον έπαινο από την οργάνωση προσφύγων των Η.Ε) μπορεί να διαβαστεί μακριά επίσης από τον πανικό του, η Γερμανία θα μπορούσε να υποψιαστεί για να μην έχει μάθει από τη ναζιστική περίοδο, και «την υπερηφάνειά του» για την έλλειψη επιτυχίας των «ξενόφοβων ομάδων».

Εάν ένα άτομο γινόταν εξαρτώμενος από την ξένη αντίληψη και υπήγαγε τα ενδιαφέροντά του στις απαιτήσεις άλλες, κατόπιν αυτό το πρόσωπο θα λεόταν για να ενοχληθεί neurotically.

Εξετάστε, επιπλέον,

  • πόσο συχνά τονίζει ότι οι Γερμανοί είναι ένοχοι,
  • η κλίση του για επιτυχίες να πιστώσει των Γερμανών» („η οικονομική ανάπτυξή μας «) στους αλλοδαπούς,
  • η άποψή του ότι η πολιτική κρίση των γερμανικών πολιτών πρόκειται να ελεγχθεί από την κυβέρνηση,
  • και τελικά το πρόγραμμά του που στοχεύει στη μαζική μετανάστευση ως είδος μόνιμης επανάστασης μόλις επισκευάζονται τα τρέχοντα ελλείμματα „«,

αυτό ανέρχεται, στη σύνοψη, σε ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία οι Γερμανοί είναι κακοί άνθρωποι, οι οποίοι, στεμένος στα πόδια τους, θα μπορούσε μόνο να κάνει την αναστάτωση ποιος πρέπει να υποβληθεί, επομένως, στη επίβλεψη από το εξωτερικό και ανωτέρω ποιές δηλώσεις της πολιτικής θέλησης δεν χρειάζονται να γίνουν σεβόμενοι από τους πολιτικούς και ποιοι πρόκειται κυριολεκτικά να εκπαιδευτούν από την κυβέρνησή τους. Τουλάχιστον για τη μεταβατική περίοδο μέχρι τη σχεδιασμένη εξαφάνισή τους ως άνθρωποι.

Το Schäubles «λόγος του κράτους» αποδεικνύεται μια καταστρεπτική νεύρωση, και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας για να είναι πιθανώς η μόνη κατάσταση του κόσμου με μια ιδεολογία, σύμφωνα με την οποία ο λόγος του κράτους συνίσταται στην εκκαθάριση των ανθρώπων.

Kommentieren ist momentan nicht möglich.