Archive
Categories

Artikel-Schlagworte: „Manfred Kleine Hartlage Vijandigheid“

Heeft ICC het recht om Gaddafi te arresteren?

[Machine translation. No liability for translation errors. Machine vertaling. Geen enkele aansprakelijkheid voor vertaalfouten.]
Comments in English, please. View original article

[Dit artikel werd gepubliceerd op 29 juli, 2011 (toen Gaddafi nog in macht) was in Korrektheiten: „Darf der Internationale Strafgerichtshof (IStGH) Gaddafi verhaften? “, Auteur en vertaler: Manfred Kleine-Hartlage]

Is niemand over het feit werkelijk dat benieuwd het Internationale Misdadige Hof een arrestatiebevel tegen Muammar al-Qaddafi heeft uitgegeven? Mag hij eigenlijk dit doen?

Dit hof werd opgericht door de ondertekenende partijen van het Statuut van Rome om bepaalde misdaden (volkerenmoord, misdaden tegen het mensdom, oorlogsmisdaden, agressie) te vervolgen om landen te straffen de van wie eigen rechterlijke macht niet gewillige of niet dergelijke handelingen kan vervolgen; aldus, klassiek, voor de vervolging van overheidsmisdaden en misdaden van partijen uit de particuliere sector in „ontbroken staten“ zonder werkend rechtvaardigheidssysteem.

Het publiek werd verteld dat het Hof slechts voor misdaden op de gebieden van ondertekenende staten actief zal zijn, en zeker kan om het even welke staat om zich bij zulk een overeenkomst aan te sluiten en zijn bepalingen binnenlandse rechtskracht te geven. Even duidelijk is dat geen staat het recht heeft om een andere soevereine staat unilateraal te onderwerpen aan zijn jurisdictie of derden te machtigen om dit te doen. En wat aan één staat verboden is is even verboden aan velen.

Hier, echter, is er de eerste eigenaardigheid: Libië, de van wie voorzitter wegens handelingen op het punt staat worden gearresteerd die hij op het grondgebied van zijn eigen staat heeft begaan, niet is toegetreden tot het Statuut van Rome. De activiteit van het Internationale Misdadige Hof in het geval van Gaddafi is gebaseerd op een instructie van de Veiligheidsraad van de V.N. In feite, besloten de Lidstaten dat ICC ook van niet ondertekenende Staten, indien nodig door de Veiligheidsraad van de V.N. In het individuele geval de oorzaak zal zijn.

Met het Statuut van Rome, hadden de ondertekenende partijen die zo aan de bevoegdheden van de Veiligheidsraad van de V.N. Geen die worden verleend zij zelf hebben, en dit is een flagrante schending van een fundamenteel wettelijk principe: „Nemo plus iuris quam ipse habet meest potest transferre“.

Voorts wordt Gaddafi gezegd om misdaden tegen het mensdom in termen van het Statuut van Rome begaan te hebben. Deze termijn omvat een waaier van acties, zoals opzettelijke moord, marteling, opsluiting en dergelijke. Twee dingen strinking:

Eerst, dat dergelijke misdaden door velen worden begaan, waarschijnlijk de meerderheid van de overheden van de wereld, in het bijzonder vrijwel alle dictaturen zonder noodzakelijk het moeten misdadige lasten tegen het regeringshoofd onder ogen zien. Het constitutionele principe dat alle bekende misdaden moeten worden vervolgd wordt, niet toegepast, niet zelfs gestipuleerd. Nochtans, is dit principe toevallig ongeldig, maar dient om de wet te verhinderen politiek verkeerd gebruikend, en willekeurig gebruikend tegen impopulaire individuen. Een wet die bij de discretie van overheden soms en soms niet wordt toegepast, is niets.

Nochtans, is dit precies wat hier gebeurt: Het statuut van Rome met betrekking tot de onwettige vergunning van de Veiligheidsraad van de V.N. Hangt enkel een zwaard van Damocles over alle overheden van de wereld, minstens autoritair, maar leidt (en is niet bedoeld te leiden) geen democratischere wereld, maar machtigt eerder de Veiligheidsraad van de V.N. Om ongewenste regeringshoofden te arresteren. De Veiligheidsraad – deze zijn hoofdzakelijk zijn vijf constant lid van die de V.S., Rusland en China geen signedor hebben bekrachtigd niet de overeenkomst hebben, en die vrij zelf door veto van de vervolging door het internationale strafhof kunnen.

Ten tweede, heeft dat Gaddafi zijn handelingen, f.e weloverwogen doodslag, in het kader en voor het onderdrukken van een opstand, d.w.z. om het staatsmonopolie af te dwingen begaan. Dit monopolie, echter, behoort tot essentiestatehood als dusdanig, en dat het indien nodig door kracht moet worden afgedwongen, is bijna een tautologie.

Het arrestatiebevel tegen Gaddafi betekent niet meer en niet minder dan is die handhaving van het staatsmonopolie verklaard een misdaad. Het gevolg is dat de staten soeverein zijn slechts voor zover het op de vijf permanente Leden van de Veiligheidsraad een beroep doet, en dat de soevereiniteit van een andere staat wordt opgeschort. Opgeschort maar ten gunste van geen globaal rechtssysteem, maar ten gunste van een globale tirannie.

Diesen Beitrag weiterlesen »

Waarom? Bezinningen over de Slachting van Oslo

[Machine translation. No liability for translation errors. Machine vertaling. Geen enkele aansprakelijkheid voor vertaalfouten.]
Comments in English, please. View original article

[Oorspronkelijk gepost door Manfred in het Duits („Warum? “) in de blogkorrektheiten.com zaterdagavond, één dag na Oslo. Vertaling door John Haase en Kairos]

Ik veronderstel niemand van ons ooit de nachtmerrie van de 24 uren zal vergeten dat een bom in het centrum van Oslo explodeerde. Het feit dat de volgende slachting tegen kinderen werd geleid kan niet met politieke strategie worden verklaard en veel minder door het worden gerechtvaardigd. Ik heb kinderen zelf. Er is geen slechter lot voor om het even welke ouder dan om een kind te verliezen. Ik treur met de slachtoffers en hun families en bid voor hen.

Deze verwanten – ouders, siblings, vrienden – en het gehele publiek, zolang niet bezig met zelfbevestiging van hun gehouden van concepten vijand, hebben zij een recht het te weten, hoe het over dit kon komen. En ik geloof dat de scène Counterjihad- meer en meer belangrijke dingen over het kan zeggen dan de heersende stromingsmedia, die kunnen en niet meer in dit het afschuwelijke gebeuren van Juli zullen zien, 22ste 2011 dan een reden om hun eigen politiek programma te ageren en dat een rente in het tot zwijgen brengen van hun eigen deel in de processen heeft die totaal normale, vredelievende mensen in radicalisme drijven. Wij kunnen meer zeggen omdat de moordenaar – zo schijnt het – die dichtbij de scène Counterjihad- met zijn politiek programma wordt bevonden.

Het niet cynische IST daarom, en natuurlijk geen poging om moorden van Oslo dan te rechtvaardigen bij allen, een blik te hebben bij de politieke en sociale tendensen die tot de wrede aanval leidden. In feite, is het noodzakelijk om de Vraag te beantwoorden die wij allen hebben: waarom?

Wij allen hangen van de beetjes van informatie van de media af en ik moet lezers verzoeken om deze beetjes met scepticisme en wantrouwen te vragen (het is niet onmogelijk dat het gehele ding een „valse vlag“ actie is, gezet op stadium om politieke redenen. Als de verdachte sterft en het wordt onmogelijk om te ontruimen wat in een open hof gebeurde het een sterke wenk voor het om zulk een ding zou zijn te zijn.). Dit zei en daarom zeer cautios, zien wij – als wij de officiële bouw om waar veronderstellen te zijn – het volgende beeld:

De moordenaar was een eenzame dader (als de niet bevestigde rapporten van een tweede mens waar zijn dan het waarschijnlijk een vorm van „folie-á deux’as is die wij van de dodende fuif van Akelei hebben gekend). Hij was een eenzame dader in de zelfde betekenis die linkse radicale Marinus van der Lubbe, die aanstak Reichstag in 1933 een eenzame dader was. De nationale socialisten die, zoals algemeen bekend, worden geprobeerd om de Communistische Partij van het te beschuldigen – minstens vergeefs was deze poging (wij kunnen reeds voorzien dat de Duitse media, na sceme van 1933, de aanvallen van Oslo aan diabolize counterjihadism zullen gebruiken). De brandstichter van Reichstag kwam uit een ultra links milieu en zijn ideeën waren echt een mengsel uit anarchistische en communistische hutspots, maar tezelfdertijd was hij een gebarsten omhoog solitair die geloofde dat in een hopeloze situatie – aangezien Nazis reeds verantwoordelijk waren – hij moest fortuin met een handeling van wanhoop veranderen.

Vergeleken bij van der Lubbe, die één of andere vorm van politieke rationaliteit (en doodde geen mensen) kon verklaren, is Breivik enkel krankzinnig. Weinig zijn wij van de moordenaar van Oslo op de hoogte – een „Witte Nationalist“, die het Recht, maar haat Nazis wilde verenigen en Churchill, een „conservatieve Christen“ bewondert wie een freemanson tezelfdertijd is – emphazises het beeld van verwarring en desorientation dat reeds door de misdaad wordt geschilderd.

Als het waar is wat zij schrijven, speelde Breivik een actieve rol in de commentaarsectie van de mohammedanisme-kritiserende Noorse website document.no tot laatste oktober, waarna verdween hij van de conservatieve Web-gemeenschap. De draden die Internet Groep samenhouden zijn veel dunner dan zij die echte vrienden aan elkaar binden. Het isoleren van van zelfs deze tere banden aan andere conservatieven toont vrij goed aan dat hij niet toegankelijk anymore voor iedereen was wie hem uit zijn plannen zou kunnen kunnen hebben spreken. In feite, wijst zijn duidelijke persoonlijkheidswanorde erop dat hij waarschijnlijk niet uit het wilde worden gesproken en zodat begon zijn definitieve afdaling in waanzin, wat zo vreselijk op Vrijdag 22 van Juli tot uiting kwam.

Maar zijn politieke meningen vóór dit keer, aangezien wij van zeer weinig kunnen opnieuw opbouwen die gekend is geworden, zijn alles maar irrationeel. Voor hem de politieke voorzijde die van belang was was niet tussen kapitalisme en collectivisme, maar tussen nationalisme en internationalisme. Dit is niet ver vanaf wat ik me in mijn analyse van sociaal dominante metaideology zei die alle niet liberale en niet-socialistische, id est niet utopian politieke posities liquideert.

Het is niet krankzinnig bij allen om erop te wijzen dat politiek, „wetenschappelijk“ en de media elites van praktisch elk westelijk land aan utopian ideal is bezweken, namelijk een één-wereld-utopie die aan ons door zijn verdedigers als paradijs van harmonie, vrede, rechtvaardigheid en tolerantie wordt voorgesteld. De waarheid is een minder een beroep doend: de weg aan deze moedige nieuwe wereld is bedekt met de ontmanteling van onze volkeren en hun natiestaten, de dood van onze culturen, en openlijke afschaffing van democratie en individuele vrijheid. Dit is geen gekke samenzweringstheorie van de rechtse krankzinnige rand. Dit is officieel beleid. Zeer vaak één moet slechts licht op de ideologische mist van oorlog blazen die vandaag politieke toespraak is en de richting waar wij worden geleid te ontruimen allen wordt.

Allen voor het grotere goed natuurlijk. En aangezien zij die tegen de goede kerels vechten de slechte kerels door gebrek zijn, kennen deze ideologie en zijn minions geen tolerantie voor hun tegenstanders.

Aangezien wij die aan de resultaten van linkermetaideology ons lijden tegen de bloei van zijn agenda verzetten omdat wij allen aan goed dat kennen zal dit in een moeras van chaos, geweld beëindigen, en de degeneratie, onze weerstand moet worden verpletterd: door ons recht op vrije toespraak te beperken, door de pers te censureren, door ons aan altijd aanwezige propaganda bloot te stellen. Door onze nog enigszins democratische natiestaten ten gunste van supranationale politieke entiteiten voor onze ogen net te ontkrachten. En als dat alles nog niet genoeg is: door zuivere kracht.

Whoever denkt dat de hevige politieke actie afschuwelijk is omdat in een democratie iedereen mensen van zijn oorzaak mag overtuigen door vreedzame middelen verblijft niet duidelijk op deze planeet.
Hij leeft in middel-gecreeerd merk-gelooft. In dit dreamworld wordt de constante en systematische schending van de politieke rechten van de linkerzijdevijanden of genegeerd totaal of zelfs als overwinning in eeuwigdurende „Kampf gegen Rechts“ gevierd (een state-funded campagne tegen het politieke recht, de uitdrukkingen vertaalt letterlijk: De „bestrijding van het Politieke Recht“. Nauwelijks moet ik vermelden dat „juist“ is wat elites zeggen het is). In Duitsland is het mogelijk om zelfs liberale partijen zoals „Matrijs Freiheit“ (Vrijheid) en mild conservatieve degenen zoals „ProDeutschland“ (voor Duitsland) als Nazis aan de kaak te stellen. Dit maakt om het even welk soort onmogelijk het zinvolle politieke een campagne voeren vrijwel. Slechter nog, stellen elites dit antidemocratische bacchanaal aan ons voor als strijd voor democratie. Het niet wordt meer orwellian dan dit.

Om het even welke fundamentele oppositie tegen immigratie, islamisering, ooit-toeneemt belastingen is om nog een ander nutteloos utopian project of overdracht van soevereine rechten van ons land naar unelected bureaucraten van de Europese Unie te financieren verdronken in een golf van leugens, zinspelingen en ongecompliceerde beledigingen. Dit is niet ondanks maar becauce van het feit dat de bovengenoemde oppositie het advies van de meerderheid van de mensen in elk Europees land vertegenwoordigt. Deze niet tastbare meerderheid moet van het vinden van een kristallisatiepunt worden gehouden, tenzij het politiek tot uiting komt. Dit is de reden voor „Kampf gegen hierboven vermelde Rechts“ (strijd tegen het Recht) en dit is achter de agenda van de opgezette media, elke opgezette politieke partij, elke officiële instelling en liberale ideologische vergiftfabriek wij waarsoms zo flatteringly naar als „menswetenschappen“ verwijzen.

Dit maakt het aan unterstand gemakkelijk waarom sommige mensen tot politiek geweld zijn toevlucht nemen. Als de overheid van zijn tegenstanders om volgens democratische rulebook eist te handelen maar er niet in slaagt om het zelfde in ruil daarvoor te doen is het geweld het onvermijdelijke resultaat. In het verleden, toen de linkerzijde aan onderdrukking zelf leed zeer goed kende het deze verbinding. Tegenwoordig, aangezien zij of hun pseudoconservative of pseudoliberal substituten in macht zijn bewijzen zij boven een twijfel dat de macht zij bederft die het hanteren.

Tijdens de laatste jaren, heeft de haat regelmatig onder conservatieven opgebouwd, anti-globalists en die kritiek van islam. Deze haat is geen haat tegen islam. Het is een leugen om voor te stellen dat wij racisten zijn die vreemdelingen en moslims haten. Onze haat wordt geleid tegen een kartel van potentaten die geen achting voor de democratische die regels houden, verraad op schaal begaan nooit in de loop van menselijke geschiedenis wordt gezien, en de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen omwille van de hun pompeuze ideologie en zelfs voor hun eigen ondiep eigenbelang offeren.

Dit verklaart waarom een radicale mohammedanisme-criticus probeert om geen moslims te doden maar socialisten in plaats daarvan overneemt. Mijn politieke horizon slaagt nochtans, er niet in om de vraag te beantwoorden waarom hij kinderen en niet politici moord. Dit probleem moet door psychiaters worden opgelost.

De media die een belangrijke sluitsteen van het voornoemde machtskartel deze kwesties niet bespreken zijn zullen. Zij zullen houden vertellend hun leugens, en de gebeurtenissen van Oslo helpen hen zeer dit te doen.

Ja, is het waar! De haat onder de onderdrukte oppositie is reusachtig zodanig dat het slechts een kwestie van tijd was tot somebody drastisch iets zou doen. Het is nauwelijks verrassend dat de eerste man over de bovenkant van eerder onstabiele mening is, onbekwaam om zijn gevoel te controleren. Om het bot te zetten: een psychopaat. Dit verklaart bijna volledige irrationality en de krankzinnigheid van de slachting van Oslo.

Men moet niettemin toevoegen: de zieke meningen zullen altijd een oorzaak vinden die hen helpt hun waanzin rationaliseren. Het conservatisme dient net zo goed als Mohammedanisme of een andere Ideologie. Denk enkel aan Sauerlandgruppe (een moslimterroristencel van het etnische Duits zet wie om een aanval plande en gebouwde bommen maar uiteindelijk geen schade veroorzaakte omdat hun plannen door veiligheidsautoriteiten foiled waren).

Het is hoogst waarschijnlijk dat de Duitse media zullen beginnen de scène Counterjihad en al het andere demonizing die niet zelfs meer in komende maanden wordt verlaten. Zij zullen zeker de haat ontdekken die wij zo overvloedig voelen. Het zou van onze kant ontkent het stomp zijn. Natuurlijk, a groep mensen zal waarschijnlijk hatefilled psychopaten aantrekken.

Nochtans, is deze haat (behalve de moordenaar) niet de haat van mensen die aan een haat gevulde ideologie voor zijn eigen belang maar de haat van mensen bezwijken die normaliter pijlers van de maatschappij zouden zijn, maar nu de vernietiging van deze maatschappij door verraderlijke elites moeten getuigen.

Diesen Beitrag weiterlesen »